Kan beschikbaarheid voor afhalen niet laden
Leeftijd: waarschijnlijk late 13e–14e eeuw
Materiaal: hol gegoten brons / koperlegering, met bewaarde oorspronkelijke gietkern
Hoogte: 122 cm
Herkomst: Thailand, Grahi/Chaiya-afgeleide traditie
Voorstelling: Buddha Muchalinda / Naga-Protected Buddha
Mudra: bhumisparsha mudra met de rechterhand; linkerhand rustend in meditatiehouding
Deze uitzonderlijk grote bronzen voorstelling toont de Boeddha gezeten op de opgerolde naga Muchalinda, beschermd door een monumentale zevenkoppige slangenkap. De compositie staat duidelijk in de traditie van de beroemde Buddha of Grahi uit Chaiya in Zuid-Thailand, een van de belangrijkste vroege bronzen Muchalinda-voorstellingen uit de regio.
Het huidige beeld lijkt echter geen letterlijke reproductie van dat vroegere prototype. Vooral het gezicht toont een verder ontwikkelde Thaise beeldtaal: een langgerekte rechte neus, sterk gebogen wenkbrauwen, halfgesloten amandelvormige ogen, een verfijnde glimlach en een hoge, bladachtige bekroning boven de ushnisha. Deze kenmerken wijzen op een latere fase waarin de oudere Chaiya- en Khmer-traditie werd gecombineerd met de zich ontwikkelende centrale Thaise esthetiek.
Op grond van deze combinatie wordt het beeld voorlopig geplaatst in de late 13e tot 14e eeuw, mogelijk binnen een vroege U-Thong- of aanverwante Thaise traditie. Een latere datering kan zonder laboratoriumonderzoek niet volledig worden uitgesloten; de huidige toeschrijving is gebaseerd op stilistische, technische en vergelijkende studie.
Op het voorhoofd bevindt zich een opvallende vijfvoudige, ringvormige urna-markering: één grotere centrale cirkel omgeven door vier kleinere ringen. Dit is geen standaardkenmerk van de meeste Thaise Boeddhabeelden en vormt een belangrijk iconografisch detail van het object. De precieze rituele of kosmologische betekenis ervan is nog onderwerp van onderzoek.
De combinatie van deze markering, het Muchalinda-motief en de archaïsche naga-opbouw maakt het beeld bijzonder binnen de Thaise bronssculptuur.
Het beeld is monumentaal en traditioneel hol gegoten volgens de verloren-wastechniek. De Boeddha, de naga-windingen en de zware naga-kap vormen een complexe meerdelige constructie. De afzonderlijk gemonteerde naga-kap weegt naar schatting circa 35–40 kg.
Inwendig is een aanzienlijke hoeveelheid van de oorspronkelijke aardewerken gietkern bewaard gebleven. Deze bestaat uit rood-oranje ijzerrijke klei met donkergrijze gereduceerde zones en plaatselijk organisch getemperd materiaal. Ook zijn resten van interne metalen kernsteunen en de oorspronkelijke montageconstructie zichtbaar.
Microscopisch onderzoek van het oppervlak toont meerdere historische afwerkingsfasen. Onder de huidige donkerbruine patina zijn geel-okerkleurige preparatielagen en plaatselijk zeer kleine metaalachtige goudresten zichtbaar, passend bij vroegere vergulding. UV-onderzoek toont daarnaast heterogene resten van oudere organische oppervlaktebehandelingen.
Het oppervlak bezit een diepe, gelaagde patina met langdurige gebruiks- en onderhoudssporen, plaatselijke slijtage en resten van eerdere afwerkingslagen. Rond de historische montage van de naga-kap zijn sterke oude contactsporen zichtbaar.
Door de monumentale handgegote constructie staat het beeld niet volledig loodrecht en de zware naga-kap vraagt zorgvuldige positionering om correct aan te sluiten. In de montagezone bevinden zich ook latere stabilisatie- en reparatiematerialen. Deze zijn afzonderlijk herkenbaar en worden niet gebruikt als bewijs voor de datering van het object.
De asymmetrie, historische montage, oorspronkelijke kern en verschillende oppervlaktefasen maken de technische geschiedenis van dit beeld uitzonderlijk goed leesbaar.
Een belangrijke vergelijking vormt de monumentale Buddha of Grahi uit Chaiya, Thailand, tegenwoordig bewaard in het Bangkok National Museum. Het huidige beeld volgt hetzelfde fundamentele iconografische concept, maar vertaalt dit naar een verder ontwikkelde Thaise stijl.
Dit object wordt daarom door 1stBuddha niet uitsluitend als decoratieve sculptuur gepresenteerd, maar als een belangrijk onderzoeks- en verzamelobject binnen de geschiedenis van monumentale Thaise bronssculptuur.
