{"product_id":"tibetaanse-boeddha-19e-eeuw-brons-patina","title":"Zittende antieke Tibetaanse handgemaakte Boeddha uit de 19e eeuw met aanzienlijke patina","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eAfmetingen:\u003c\/strong\u003e H 20 × B 15 cm\u003cbr\u003e\n\u003cstrong\u003eGewicht:\u003c\/strong\u003e 1,2 kg\u003cbr\u003e\n\u003cstrong\u003eMateriaal:\u003c\/strong\u003e Brons met resten van historische vergulding\u003cbr\u003e\n\u003cstrong\u003eHerkomst:\u003c\/strong\u003e Tibet \/ Himalaya\u003cbr\u003e\n\u003cstrong\u003eDatering:\u003c\/strong\u003e 19e eeuw\u003cbr\u003e\n\u003cstrong\u003eVoorstelling:\u003c\/strong\u003e Zittende Boeddha in Bhumisparsha Mudra\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch2\u003eEen Boeddha die op het eerste gezicht veel jonger lijkt\u003c\/h2\u003e\n\n\u003cp\u003eOp het eerste gezicht is dit een Boeddhabeeld dat gemakkelijk in de categorie \u003cstrong\u003ecirca 1970\u003c\/strong\u003e geplaatst zou kunnen worden. Grote delen van het oppervlak zijn opvallend glad en gepolijst. De bronskleur is helder en op afstand ontbreekt precies die zware, donkere uitstraling die vaak direct met een 19e-eeuws bronzen beeld wordt geassocieerd.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eJuist daarom is dit een interessant object om verder te onderzoeken. Zodra het oppervlak onder de microscoop wordt bekeken, ontstaat namelijk een heel ander beeld. In verdiepingen, beschadigingen en minder bereikbare gedeelten zijn oudere oppervlaktelagen bewaard gebleven die op de sterk gepolijste delen nauwelijks meer zichtbaar zijn.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDaar verschijnen een diepe patina, oude bewerkingssporen, lokale oxidatie en kleine resten van een goudkleurige metallische afwerking. Wat van een afstand een relatief jong en schoon bronzen oppervlak lijkt, blijkt onder vergroting een veel complexere geschiedenis te hebben.\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch2\u003eDe patina onder de microscoop\u003c\/h2\u003e\n\n\u003cp\u003eOnder sterke vergroting is goed zichtbaar dat het oppervlak niet uit één gelijkmatige kleur of afwerking bestaat. Goudkleurige zones, donkerbruine tot zwarte patina, grijs metaal, roodbruine oxidatie en oude kras- en gereedschapssporen liggen plaatselijk direct naast elkaar.\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch3\u003eOude lagen in beschermde gedeelten\u003c\/h3\u003e\n\n\u003cp\u003eVooral de beschutte delen zijn belangrijk. In kleine verdiepingen en langs oude bewerkingssporen zijn resten behouden gebleven die op de uitstekende delen door gebruik, reiniging en polijsten grotendeels verdwenen zijn.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eOp verschillende plaatsen loopt de donkere patina over in blootliggend metaal, terwijl kleine goudkleurige resten juist diep in de microstructuur aanwezig blijven. Deze verschillen laten zien dat het huidige uiterlijk van het beeld niet representatief is voor het volledige historische oppervlak.\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch3\u003eWaarom het beeld zo jong kan ogen\u003c\/h3\u003e\n\n\u003cp\u003eHet sterke contrast tussen de gladde buitenvlakken en de veel complexere beschermde zones wijst erop dat het beeld in zijn geschiedenis aanzienlijk is gereinigd en gepolijst. Hierdoor zijn oude oppervlaktelagen op de meest bereikbare delen sterk gereduceerd.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDat verklaart waarom een snelle visuele beoordeling gemakkelijk tot een veel jongere datering kan leiden. De relevante informatie bevindt zich hier juist op plaatsen die met het blote oog nauwelijks opvallen.\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch2\u003eResten van historische vergulding\u003c\/h2\u003e\n\n\u003cp\u003eOnder de microscoop zijn op meerdere plaatsen resten van een zeer dunne goudkleurige metallische laag zichtbaar. Deze volgt de onregelmatigheden van het onderliggende metaal en is vooral in groeven, kleine beschadigingen en beschermde gedeelten behouden gebleven.\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch3\u003eSlijtage van de oorspronkelijke goudlaag\u003c\/h3\u003e\n\n\u003cp\u003eDe overgangen tussen goudkleurige en blootliggende gebieden zijn bijzonder interessant. Op uitstekende delen is de goudlaag grotendeels verdwenen, terwijl direct daarnaast in een verdieping nog kleine eilanden van goud aanwezig zijn.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eEr zijn in de onderzochte gebieden geen dominante folieranden of grotere loskomende goudbladen zichtbaar. Het waargenomen slijtagebeeld past daardoor beter bij een historische metallische vergulding dan bij een eenvoudig aangebrachte decoratieve goudlaag.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDe microscopische structuur is \u003cstrong\u003everenigbaar met traditionele vuurvergulding\u003c\/strong\u003e. Zonder materiaaltechnische analyse van de goudlaag kan de aanwezigheid van kwik echter niet afzonderlijk worden bevestigd.\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch2\u003eTraditionele holle bronsgieting\u003c\/h2\u003e\n\n\u003cp\u003eDe onderzijde geeft een tweede belangrijke blik op de vervaardiging van het beeld. De Boeddha is hol gegoten en de binnenzijde vertoont een ruwe, sterk onregelmatige structuur die scherp contrasteert met de zorgvuldig afgewerkte buitenkant.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDeze constructie past bij traditionele vervaardiging volgens de verloren-wasmethode. De binnenzijde is niet glad of cosmetisch afgewerkt en vertoont gietonregelmatigheden, oude afzettingen en verschillen in oppervlak die aan de buitenzijde door nabewerking niet meer zichtbaar zijn.\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch3\u003eHandmatige nabewerking\u003c\/h3\u003e\n\n\u003cp\u003eOok op de buitenzijde zijn onder vergroting talrijke fijne sporen van handmatige bewerking zichtbaar. Kleine snijlijnen, kraspatronen en plaatselijke verschillen in afwerking laten zien dat het oppervlak na het gieten verder werd geciseleerd, geschraapt en gepolijst.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eHet contrast tussen de ruwe gietstructuur aan de binnenzijde en de verfijnde buitenkant is kenmerkend voor een object waarbij veel aandacht aan de uiteindelijke afwerking is besteed.\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch2\u003eBhumisparsha Mudra – de aarde als getuige\u003c\/h2\u003e\n\n\u003cp\u003eDe Boeddha is zittend weergegeven op een dubbele lotusvoet. De linkerhand rust in de schoot, terwijl de rechterhand langs de knie naar beneden reikt en de aarde raakt.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDit is de \u003cstrong\u003eBhumisparsha Mudra\u003c\/strong\u003e, of aarderaakgebaar. De houding verwijst naar het moment waarop de historische Boeddha, vlak voor zijn verlichting, de aarde aanriep als getuige van zijn verworven inzicht.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDe voorstelling behoort tot de meest herkenbare en betekenisvolle iconografische vormen binnen de boeddhistische kunst.\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch2\u003eDatering in de 19e eeuw\u003c\/h2\u003e\n\n\u003cp\u003eBij dit beeld is het belangrijk om de datering niet uitsluitend te baseren op de huidige glans of kleur van de buitenzijde. Juist de combinatie van verschillende technische kenmerken geeft een completer beeld.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDe traditionele holle gietconstructie, handmatige nabewerking, complexe patina, plaatselijk bewaarde historische vergulding en het duidelijke verschil tussen blootgestelde en beschermde oppervlakken ondersteunen gezamenlijk een historische datering.\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch3\u003eEen conservatieve toeschrijving\u003c\/h3\u003e\n\n\u003cp\u003eOp basis van de huidige technische en stilistische beoordeling plaatsen wij deze zittende Boeddha in de \u003cstrong\u003e19e eeuw\u003c\/strong\u003e, binnen de Tibetaanse\/Himalaya-bronstraditie.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eEen exacte datering binnen de eeuw kan zonder aanvullende vergelijkende of materiaaltechnische gegevens niet verantwoord worden vastgesteld. Daarom wordt bewust gekozen voor de bredere 19e-eeuwse toeschrijving.\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch2\u003eConditie en historische oppervlakte\u003c\/h2\u003e\n\n\u003cp\u003eHet beeld vertoont duidelijke sporen van ouderdom en gebruik. De oorspronkelijke oppervlakteafwerking is plaatselijk sterk afgesleten en grote delen zijn in het verleden gereinigd of gepolijst. Daarnaast zijn krassen, lokale oxidatie, donkere afzettingen en slijtage aan uitstekende delen aanwezig.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDeze kenmerken zijn niet verborgen of cosmetisch weggewerkt. Juist de resterende patina en beschermde oppervlaktelagen vormen een belangrijk onderdeel van de technische beoordeling en het karakter van het object.\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch2\u003eEen beeld dat pas onder vergroting zijn leeftijd prijsgeeft\u003c\/h2\u003e\n\n\u003cp\u003eDeze Boeddha is een goed voorbeeld van waarom de beoordeling van antieke bronzen beelden niet uitsluitend op een algemene indruk of oppervlakkleur gebaseerd kan worden.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eMet zijn 20 cm hoogte en relatief gladde uitstraling lijkt het beeld aanvankelijk aanzienlijk jonger. Onder de microscoop verschijnen echter de details die met het blote oog grotendeels verborgen blijven: \u003cstrong\u003eoude patinalagen, slijtage, handmatige bewerking, oxidatie en resten van historische vergulding\u003c\/strong\u003e.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eHet is juist dit contrast tussen het gepolijste uiterlijk en de veel oudere, beschermde microstructuur dat deze 19e-eeuwse Tibetaanse Boeddha tot een bijzonder interessant studie- en verzamelobject maakt.\u003c\/p\u003e","brand":"1stbuddha","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":58156723110219,"sku":"725","price":1680.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1012\/6170\/5547\/files\/antieke-tibetaanse-boeddha-19e-eeuw.jpg?v=1786958919","url":"https:\/\/1stbuddha.nl\/products\/tibetaanse-boeddha-19e-eeuw-brons-patina","provider":"1stbuddha","version":"1.0","type":"link"}